XV Górski Rajd Ekologiczny Drukuj
Wpisany przez Sabina Knopik & Henryk Mielcarz   

W dniach 23 - 26 sierpnia 2012 odbył się XV Górski Rajd Ekologiczny - Tatr Zachodnie - Tatry Wysokie. Organizatorzy imprezy to: Gmina Strzelce Opolskie, Klub PTTK Mała Akademia Turystyczna, Centrum Edukacji Ekologicznej w Strzelcach Opolskich.



Do najważniejszych celów rajdu można zaliczyć: poznanie walorów przyrodniczych, turystycznych, krajoznawczych, naukowych i edukacyjnych obszarów w Tatrach Wysokich i w Tatrach Zachodnich oraz Tatrzańskiego Parku Narodowego, wdrażanie idei ekorozwoju, realizację gminnego programu Edukacja Ekologiczna PLUS 2012, popularyzację pieszej i górskiej turystyki kwalifikowanej, popularyzację odznaki GOT, zagospodarowanie czasu wolnego dorosłych, dzieci i młodzieży.

Pierwszego dnia rajdu, uczestnicy podzieleni na dwie grupy, postanowili eksplorować Jaskinię Mroźną i Jaskinię Mylną. Doliną Kościeliską wyruszono w kierunku obu jaskiń.

W Jaskini Mylnej łączna długość korytarzy udostępnionych dla turystów to około 300 m. Jaskinia została po raz pierwszy zbadana w roku 1885 przez Jana Gwalberta Pawlikowskiego. Jest to poziomy ciąg korytarzy i niedużych komór. Korytarze tworzą liczne rozgałęzienia. Pierwszą komorę, tzw. Obłazową Jamę można zwiedzić bez światła. Znajdują się w niej okna skalne, tzw. Okna Pawlikowskiego, przez które widać m.in. Bystrą (2248 m n.p.m.) i Błyszcz (2158 m n.p.m.). Z Obłazowej Jamy przechodzi się w ciąg podziemnych, rozgałęzionych korytarzy i komór, gdzieniegdzie specjalnie dla turystów poszerzonych, nadal jednak są to miejsca ciasne i mokre, wymagające przemieszczania się w pozycji obniżonej, a nawet czołgania się. Na dnie spotyka się otoczaki ? ślad po Kościeliskim Potoku, który w przeszłości wyżłobił tę jaskinię. W miejscach, gdzie przecinają się korytarze przeważnie występują komory. Jedno z większych bocznych odgałęzień prowadzi do tzw. Wielkiej Izby, zakończonej kominem wyprowadzającym na powierzchnię. Inne odgałęzienie, bardzo niskie, tzw. ulica Pawlikowskiego prowadzi do komory Chóry. Przepływa przez nią niewielka struga wody, w której znaleziono typowo jaskiniowy gatunek ślepego skorupiaka ? studniczka. Do odgałęzień tych prowadzą inne znaki ? czerwone trójkąty. Na głównej trasie korytarz prowadzi przez tzw. Białą Ulicę, której ściany są białe od występujących dawniej nacieków wapiennych.

Otwór północny Jaskini Mroźnej znajduje się w stoku żlebu. Niemal poziomy korytarz prowadzi z otworu północnego w linii prostej na odległość ok. 350 m. Przebija on masyw Organów. Korytarz nieznacznie zmienia po drodze kierunek i tworzy kilka łagodnych progów. W połowie znajduje się sztuczne jeziorko, a w pobliżu otworu południowego kilka nacieków. Jaskinia była końcowym fragmentem większego systemu jaskini Zimnej odciętym od niej przez wcięcie erozyjne w stoku. Jaskinia została odkryta w maju 1934 przez Stefana Zwolińskiego i Tadeusza Zahorskiego.



Po przejściu obu jaskiń wyruszono w kierunku schroniska na Hali Ornak, następnie, w drodze powrotnej odwiedzono Staw Smreczyński (1226 m n.p.m.), znajdujący się u wylotu Doliny Pyszniańskiej i Hali Smreczyny, powyżej Doliny Kościeliskiej. Jezioro powstało w zagłębieniu między morenami dwóch lodowców. Staw otoczony jest lasem, a ponad nim widoczne są szczyty: Smreczyński Wierch (2086 m n.p.m.), Kamienista (2126 m n.p.m.), Błyszcz (2158 m n.p.m.), zbocza Starorobociańskiego Wierchu (2178 m n.p.m.). Pierwszy dzień aklimatyzacji w górach wysokich zakończono w Termach Szaflary, rozgrzewając obolałe stopy w ciepłych kąpielach.



Drugiego dnia trasa rajdu wiodła z Kuźnic Doliną Jaworzynki, zatrzymując się w Schronisku Murowaniec (1500 m n.p.m.), dalej Przełęczą Liliowe (1952 m n.p.m.), przez Beskid (2012 m n.p.m.), aż na Kasprowy Wierch (1987 m n.p.m.) i znowu do Kuźnic. Dolina Jaworzynka odgałęzia się od Doliny Bystrej w Kuźnicach na wysokości 1014 m. Otoczenie doliny stanowią: od wschodu Boczań i Skupniów Upłaz, od południa Wielka Kopa Królowa, Mała Kopa Królowa i Kopa Magury, od zachodu północno - zachodnie ramię Kopy Magury, w którym wznoszą się Jaworzyńska Czuba, Jaworzyńskie Turnie i Jaworzyńskie Czoła. Dolina wyżłobiona jest całkowicie w skałach wapiennych. Jest wąska i długa, wyglądem przypomina wąwóz, a jej zbocza są strome. Dolna część doliny, na której znajduje się polana Jaworzynka, z szałasami, jest niemal całkowicie płaska i pozioma. W dnie doliny znajduje się koryto Potoku Jaworzynka.

Przełęcz Liliowe oddziela Tatry Zachodnie od Tatr Wysokich. Nazwa pochodzi od rośliny - pełnika alpejskiego. Przełęcz stanowi szerokie, trawiaste siodło zbudowane z mało odpornych na erozję jurajskich skał wapiennych, margli kredowych i triasowych piaskowców. Występuje w jej rejonie kilka niewielkich zagłębień terenu, w których bujnie rozwijają się, mimo dużej wysokości wysokogórskie ziołorośla. W sierpniu bujnie zakwitają w nich całe kępy: tojadu mocnego, różeńca górskiego, miłosnej górskiej. Z rzadkich roślin w rejonie przełęczy występują ukwap karpacki, babka górska i szarota Hoppego ? gatunki w Polsce występujące tylko w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach. Po dotarciu do Kasprowego Wierchu podziwiano wspaniały krajobraz pasm wysokogórskich.

Trzeciego dnia rajdu wędrowano, po słowackiej części Tatr z miejscowości Stary Smokowiec trasą: Hrebieniok (1285 m n.p.m.), Chata Zamkovskiego (1475 m n.p.m.) pod Łomnicę. Łomnica to drugi co do wysokości (2634 m n.p.m.), po Gerlachu (2655 m n.p.m.), szczyt w Tatrach. Położona jest w bocznej grani odchodzącej na południowy wschód od grani głównej w Wyżnim Baranim Zworniku, w masywie Baranich Rogów. Od Łomnicy odchodzą liczne grzędy i trzy granie w różnych kierunkach. Łomnica należy do najpopularniejszych szczytów tatrzańskich. Związane jest to ze zbudowaniem w latach 1936?1940 napowietrznej kolejki linowej z Tatrzańskiej Łomnicy. W górnej stacji kolejki umieszczono Instytut Hydro-meteorologiczny, w latach 1957-1962 dobudowano obserwatorium astronomiczne. W 1957 umieszczono telewizyjną stację przekaźnikową. Dolna stacja kolejki linowej na Łomnicę znajduje się nad Łomnickim Stawem, osiągalnym pieszo bądź kolejną kolejką z Tatrzańskiej Łomnicy.

Trzeciego dnia rajdy odbywały się konkurencje rajdowe. Rywalizowano w 4 kategoriach. W kategorii Plus 10 - I miejsce zdobyła Katarzyna Półtorak, II - Dominik Friedrich. W kategorii Junior - I miejsce zdobyła Aleksandra Półtorak, II - Tomasz Feret, III - Paweł Pasierbski. W kategorii Senior - I miejsce zdobyła Katarzyna Kyc, II - Ewa Feret, III - Ewa Horowska - Półtorak. W kategorii Weteran I miejsce zdobył Zbigniew Szumiec, II - Tadeusz Rabicki.

Ostatniego dnia rajdu postanowiono zwiedzić Zakopane. Miłym zaskoczeniem okazały się występujące grupy, pięknie ubranych na ludowo zespołów, gdyż pod Giewontem odbywał się 44 Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich. Do Zakopanego zjechały zespoły folklorystyczne m.in.: z Armenii, Bułgarii, Gruzji, Słowacji, Węgier, Bośni i Hercegowiny, Turcji, Hiszpanii, Włoch, Macedonii i Francji i Nepalu. W niedzielę, 26 sierpnia, poszczególne zespoły prezentowały się turystom i mieszkańcom Zakopanego, co stanowiło promocję trwającego kilka dni festiwalu.

Poprawiony: poniedziałek, 27 sierpnia 2012 20:58